emâneten


emâneten
(A.)
[ ﺔﻥﺎﻡا ]
emanet olarak.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • emaneten — zf., Ar. emāneten Emanet olarak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • EMANETEN — Emanet yoluyla, emanet olarak. * Bir resmî daire tarafından bizzat, ihale şeklinde ve iltizam suretiyle olmayarak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İARE — Emaneten vermek. Bir malın kullanılmasından karşılık istemiyerek meccanen başkasına vermek …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İSTİDA' — (Vedâ . dan) Bakılmak üzere emaneten bir kimseye bir şey bırakmak. Bir malı emaneten bir yere bırakmak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ARİYETEN — İğreti olarak, emâneten mânasında kullanılır …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • MUDA' — Fık: Emâneten kendine bir şey bırakılan kimse. * Serkeş ve oynak olmayıp, mazlum ve sâkin olan at …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • MÜSTEAR — (Ariyet. den) Kendi malı olmayan, iğreti alınmış, emâneten alınmış olan. * Kendini belli etmemek için kullanılan takma bir isim …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İARETEN — İare olarak. Emaneten …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük